من این آلبوم رو توی کافه گودو گوش دادم و واقعاً وقتی به آهنگ ِ هارمونیکا رسید مو به تنم سیخ شد! بسیار آلبوم ِ جالبی هست، هر چند که همین آهنگ ِ هارمونیکا با سلیقه ی من جور در میاد.

فلسفه ی پشت ِ نام گذاری این آلبوم هم خیلی قشنگ بود. خوشا به حال ِ بابک، و خوشا به حال ِ آن دوست ِ قدیمی.